Półfinały ligi, a my mamy remis, zostało nam tylko dziesięć sekund na bramkę.
Słyszę gwizdek i rozpoczyna się gra. Osiem sekund. Jestem na lewym skrzydle. Cher już ma rzucić kiedy w ostatniej chwili podaje mi piłkę. Dwie sekundy. Decyduję się na rzut. Słyszę jak wszyscy wstrzymują oddech, piłka odbija się od słupka.......... ale wpada do bramki!!!
Euforia ogarnia całe moje ciało. Chyba cała drużyna jest szczęśliwa wygraliśmy półfinały! Nasza trenerka mało co się nie popłakała. Nie dziwie jej się.
-Mela! - krzyczy mój przyjaciel Logan, bierze mnie na ręce i wirujemy razem dookoła. -Jestem z was dumny!
Po tym jak odłożył mnie na miejsce pobiegł do swojej ukochanej Cher i wpadli sobie w ramiona, po czym się pocałowali. Oni tak słodko razem wyglądają! Oczywiście ja ich zeswatałam :) Ohh, gdyby mnie spotkała taka miłość...
-Amelia! - zawołała mnie Kayla, która wyrwała mnie z rozmyśleń o idealnej miłości . -Chodź do nas!
-No to z okazji waszej wygranej, zapraszam wszystkich na pizze! - zawołała nadal ogarnięta euforią trenerka.
-Mogę się przyłączyć? - krzyknął Logan.
-Ale na swój koszt. - dorzuciła trenerka.
~*~
W mieście jest wiele pizzerni, ale poszliśmy do Mariano Italiano - najlepszej, z najlepszych. Po zamówieniu 8 pizz (WOW), zaczęliśmy rozmawiać. Cher zaczęła migdalić się do Logana - ci zakochańce :D. Choć nie za bardzo przepadam za Alex postanowiłam z nią porozmawiać, chciałam, żeby nasze relacje się trochę ociepliły.
-Hej Alex, kto to na tapecie? Twój chłopak? - zapytałam miło.
-Nie no co ty... To Luke Hemmings, ten z 5 Second Of Summer. - wyjaśniła z oburzeniem.
-Ach tak, ten z 5SOS. - powiedziałam nieco znudzona. Wkurzały mnie trochę dziewczyny, które szalała za tymi chłopakami, przecież i tak nigdy nie będą z nimi.
-Nie rozumiem, co ci się w nim nie podoba..
Dobrze, że właśnie przyniesiono pizze, bo raczej Alex nie chciała wiedzieć, co mi się w nim nie podoba. Moja pizza była pyszna! Uwielbiam margaritte z jajkiem i cebulą, choć niektórzy uważają, że to ohydne. po prostu to ubóstwiam!
-Dziewczyny, dziewczyny. - przerwała nasze plotkowanie trenerka. -Chyba pora się zbierać, musimy się wyspać. Jutro o 11 mamy wylot!
Padłam na łóżku i wtuliłam się w moją zieloną kołdrę. Chciałam zasnąć, ale coś mi nie pozwalało. Nie wiedziałam co... Postanowiłam się spakować na jutro. Spod łóżka wyjęłam małą walizkę i torbę sportową. Do pierwszej spakowałam kosmetyki, kilka bluz i par dżinsów oraz sukienkę, zazwyczaj nie chodzę w takich rzeczach, ale kto wie co może się nam przydarzyć. Natomiast w torbie były rzeczy sportowe : buty, bluzki, spodenki itp. Jednak czułam, że czegoś nie spakowałam. Zaczęłam przeglądać półki mojego pokoju... Moja szczęśliwa PIŁKA! Tak! Pamiętam, że gdy przeprowadziłam do Sydney tata postanowił mi znaleźć jakieś zajęcie. Miał wyrzuty sumienia, że po przeprowadzce z Hornsby moje życie zmieniło się całkowicie. Mama nas zostawiła, mam na myśli umarła. Mój brat długo nie mógł się po tym pozbierać z reszt ą jak wszyscy. Mi tata wynalazł nowy sens życia - piłkę ręczną. Tą piłkę dostałam od niego kiedy byłam w najgorszym okresie mojego życia. Poczułam się senna... bardzo....bardzo...senna...nie miałam siły dojść.... do łóżka....zasnęłam...
_________________________________________________________________________________
No to prolog gotowy :) Jeszcze nie wystąpili tu chłopcy (5SOS), choć jest wzmianka o Luku :)
Zapraszam na 1. rozdział :)
-Hej Alex, kto to na tapecie? Twój chłopak? - zapytałam miło.
-Nie no co ty... To Luke Hemmings, ten z 5 Second Of Summer. - wyjaśniła z oburzeniem.
-Ach tak, ten z 5SOS. - powiedziałam nieco znudzona. Wkurzały mnie trochę dziewczyny, które szalała za tymi chłopakami, przecież i tak nigdy nie będą z nimi.
-Nie rozumiem, co ci się w nim nie podoba..
Dobrze, że właśnie przyniesiono pizze, bo raczej Alex nie chciała wiedzieć, co mi się w nim nie podoba. Moja pizza była pyszna! Uwielbiam margaritte z jajkiem i cebulą, choć niektórzy uważają, że to ohydne. po prostu to ubóstwiam!
-Dziewczyny, dziewczyny. - przerwała nasze plotkowanie trenerka. -Chyba pora się zbierać, musimy się wyspać. Jutro o 11 mamy wylot!
Padłam na łóżku i wtuliłam się w moją zieloną kołdrę. Chciałam zasnąć, ale coś mi nie pozwalało. Nie wiedziałam co... Postanowiłam się spakować na jutro. Spod łóżka wyjęłam małą walizkę i torbę sportową. Do pierwszej spakowałam kosmetyki, kilka bluz i par dżinsów oraz sukienkę, zazwyczaj nie chodzę w takich rzeczach, ale kto wie co może się nam przydarzyć. Natomiast w torbie były rzeczy sportowe : buty, bluzki, spodenki itp. Jednak czułam, że czegoś nie spakowałam. Zaczęłam przeglądać półki mojego pokoju... Moja szczęśliwa PIŁKA! Tak! Pamiętam, że gdy przeprowadziłam do Sydney tata postanowił mi znaleźć jakieś zajęcie. Miał wyrzuty sumienia, że po przeprowadzce z Hornsby moje życie zmieniło się całkowicie. Mama nas zostawiła, mam na myśli umarła. Mój brat długo nie mógł się po tym pozbierać z reszt ą jak wszyscy. Mi tata wynalazł nowy sens życia - piłkę ręczną. Tą piłkę dostałam od niego kiedy byłam w najgorszym okresie mojego życia. Poczułam się senna... bardzo....bardzo...senna...nie miałam siły dojść.... do łóżka....zasnęłam...
_________________________________________________________________________________
No to prolog gotowy :) Jeszcze nie wystąpili tu chłopcy (5SOS), choć jest wzmianka o Luku :)
Zapraszam na 1. rozdział :)
